Yavru bir kedi 3,5 aylıktan itibaren süt dişlerini değiştirmeye başlar. Dökülen ve yerine çıkan dişler hayat boyu kalıcıdır. 6-8 aylık olana kadar süt dişlerinin tamamı değişir. Çoğu zaman dökülen dişleri farketmek mümkün olmaz. Zaten dökülenlerin yerine çok kısa zamanda yenileri geldiği içinde çok fazla dikkat çekmez. Sadece bu dönemde bazen ateşli bazen iştahsız bazende yemeğini ağzından düşürme gibi belirtiler görülebileceği için belki dikkatinizi çekebilir.

1 yaşına kadar diş kaşıntısı yoğun olduğu için elinizi, ayağınızı veya bulduğu her şeyi kemirme ve ısırma eğiliminde olacaktır. Kedi eğitmek köpekler kadar kolay olmasa da istemediğiniz davranış biçimlerini engellemek için sert ve kararlı bir " hayır " çoğu zaman işe yaramaktadır.

1 veya 1,5 yaşından sonra dişlerde tartar oluşumu başlayacağından zaman zaman diş temizliği yaptırma ihtiyacı ortaya çıkabilmektedir. Aşılamalar veya diğer işlemler için kliniğe gittiğinizde Veteriner hekiminiz gerekli kontrolü yaparak bunun zamanını size belirtecektir.

Kediler yılda en az 2 kez tüylerini değiştirirler. Ancak bu ölü tüylerden sizin yardımınız olmadan kurtulmaları çok uzun zaman alabilir. Bu yüzden uygun bir fırça edinip (çoğu zaman uzun tüylüler için tel fırça, kısa tüylüler için eldiven fırçalar) onu fırçalamak tüylerinin çabuk yenilenmesi ve ona yardımcı olmak açısından gereklidir. Bu aynı zamanda evinize  daha az tüy dökülmesi demektir.

Çoğu kedi fırçalanmaktan pek hoşlanmaz. Bu alışkanlığı kazanabilmesi için onu mümkün olduğu kadar erken yaşlarda fırçalamaya alıştırmalısınız. Fırçalamanın sabah akşam yapılması tüylerin daha sağlıklı ve canlı olmasını sağlayacaktır.

Her gün kedinizi fırçalarken aynı zamanda rutin kontrollerini yapmayı ihmal etmeyin. Kulaklarının içini, derisindeki değişiklikleri, gözlerini, dişlerini ve dişetlerini olabildiğince dikkatli bir şekilde kontrol edin. Olası problemler veya size yanlış gelen durumlarda mutlaka Veteriner hekiminize danışmayı ihmal etmeyin.

Normalde kediler temiz ve titiz olduklarından zaten kendilerini devamlı yalayarak temizlerler. Bu yüzden köpekler gibi zaman zaman da olsa yıkanmaya (medikal problemler dışında) ihtiyaç göstermezler. Onları yıkamak temizlenme alışkanlıklarını yok edebilir veya azaltabilir.

Evlerde hepimizin severek bakıp yetiştirdiği bazı bitkiler kediler için zehirli olabilmektedir. Kedinizin bu tür bitkileri kemirme veya yeme eğilimi varsa ona göre tedbirinizi almalısınız.

Kediler olağüstü cambazlardır. Genellikle evdeki kırılacak eşyaların arasında inanılmaz bir hız ve zerafetle yürürler fakat zarar vermezler. Ancak onların da ara sıra sakar olanlarına rastlanmaktadır. Eğer kediniz eşyalarınızı kırıp dökmeye başladıysa “sakar” olarak kabul edilebileceği için, değerli ve kırılabilir eşyalarınızı kapalı bir dolaba kaldırmanız faydalı olacaktır.

Hep kedi ile köpeğin düşman olduğu düşünülür. Aslında her ikiside doğuştan birbirine düşman değildirler. Bugün sokakta bir çok kedi ve köpek birlikte yaşamakta ve aynı yemeği paylaşmaktadır. Sadece ilk başta kedi, köpekle karşılaştığında içgüdüsel olarak korkabilir. Ancak köpekden bir zarar gelmiyeceğinden emin olduğunda o da dostca davranır.

Bugün bir çok evde kedi ve köpek birlikte yaşamaktadır. Kedi ve köpek evde birlikte yaşayacaksa ikisininde yavru olarak alınması en iyisidir. Eğer evde yetişkin bir köpek varsa, kedi seçimi yapılrken bilhassa yavru olmasına özen gösterimelidir.

Kedinizi aldığınız gün yada ertesi günü veteriner hekimininize götürüp genel bir kontrolden geçirmeniz onun sağlık durumu hakkında bilgi sahibi olmanızı sağlayacaktır. Bilindiği gibi yavrularda bağışıklık sistemi tam olarak gelişmediğinden hastalığa yakalanma riskleri fazladır. Bu hastalıkların bazıları ölümcüldür. Zamanında yapılacak bir kontrol böyle bir hastalığa yakalanmış yavrunun yaşama şansını artıracaktır.

Veteriner hekiminiz kedinizin kulaklarını, gözlerini, burnunu, ağzını, dişlerini, derisini ve ateşini kontrol edecek ve herhangi bir sorun olup olmadığına bakacaktır. Kemik gelişimi, vücut büyüklüğü, kilosunun uygun olup olmadığı, hangi mamayı yemesi gerektiği, beslenme düzeni ve yemesi gereken mama miktarı gibi konularda sizi bilgilendirecektir. Diğer ihtiyaçlarınız (mama kabı, oyuncak, fırça…) konusunda da size yol gösterecektir.

Önemli olan diğer bir nokta da yavru kedilerde ihmali halinde ciddi sorunlara yol açabilen parazitlerin varlığıdır. Kancalı ve şerit parazitler gibi birkaç bağırsak paraziti türü yavru kedinizin bedeninden beslenir. Bu parazitler anneden yavruya geçebildiği gibi kaldıkları ortamlardaki hijyen koşullarının kötü olması sonucunda da yavruya geçmiş olabilirler. Karın bölgesinde şişlik, ağız kokusu, kötü kokulu gaz çıkarma, kaşıntı, ishal ve ateş gibi belirtilere neden olurlar. Bu nedenle yavru kedinin dışkısından alınacak küçük bir parçanın incelenmesi sonucunda eğer parazit varlığı tesbit edilirse gerekli tedavi düzenlenmeli ve bu parazitlerin daha erken yaştaki yavrunun gelişiminde meydana getirebilecekleri olumsuz etkiler ortadan kaldırılmalıdır. Bu nedenle yavru kedinin dışkısı, formu, kıvamı ve kokusu gibi özellikler yönünden incelenmeli ve dışkıda değişiklik görüldüğünde veteriner hekime başvurulmalıdır.

Yavru kediniz ile birlikte yaşamaya başladığınız ilk günlerde davranışlarını, etrafına karşı ilgisini, oyunculuğunu, yemeğini yiyip yemediğini, sağlık durmunda bir değişiklik (ishal, kusma…) olup olmadığını dikkatli bir şekilde gözlemlemelisiniz. Çünkü bazı hastalıklar belirtilerini hemen göstermeyebilir. Bu tip hastalıkların ilk kontrolde (eğer bir semptom görülmüyorsa) tespiti zordur ve veteriner hekiminiz tarafından da tespit edilemeyebilir. Bu yüzden yavru kedinizi iyi gözlemlemeli ve yavru kedinizin durumunda oluşabilecek değişikliklerde veteriner hekiminize başvurmalısınız.